Monety euro 2012

Narodowy Bank Polski opublikował wizerunki monet z okazji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro 2012. Oficjalnie wyemitowanych zostanie 8 monet w tym pięć monet srebrnych, dwie monety złote oraz jedna moneta Nordic Gold.




Zdjęcia monet euro 2012 publikujemy za zgodą sklepu enumizmatycznego enumizmatyczny.pl




Cztery srebrne monety o nominale 10 zł i wadze 14,14 grama każda. Monety po złożeniu tworzą całość.
Awers monet 10 zł Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Polska Ukraina 2012






Rewers monet 10 zł Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Polska Ukraina 2012





Srebrna moneta o nominale 20 zł i wadze 28,28 grama. Moneta o nietypowym kształce, z kolorowym hologramem UEFA





Złota moneta 100 zł Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Polska Ukraina 2012


Waga monety 8 gram, nakład 4.000 szt.

Złota moneta 500 zł Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Polska Ukraina 2012.


Waga monety 62,2 grama (2 uncje), nakład 1.000 szt.





Moneta 2 zł GN Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Polska Ukraina 2012

Blog o modzie

Polecam blog o modzie Portfele

Banknoty kolekcjonerskie

W 1916 r. utworzonp organ emisyjny pod nazwą Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa (PKKP), która emitowała polskie banknoty - marki polskie. Banknoty zostały wprowadzone 26 kwietnia 1917 r. Na banknotach znajdował się że Rzesza Niemiecka przyjmuje odpowiedzialność za spłatę Biletów Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej w Markach Niemieckich po cenie nominalnej. Wyemitowano dwie typy banknotów z nazwą "jenerał" gubernatorstwa i "Generał" gubernatorstwa. Wyemitowano w sumie banknoty o 9 nominałach. W serii banknotów z napisem "jenerał" wyemitowano banknoty o nominałach 1/2, 1, 2, 20, 50, 100 marek. W kolei w serii "Generał" funkcjonowały banknoty o nominałach 1/2, 1, 2, 5, 10, 20, 100, 1000. Po odzyskaniu niepodległości banknoty Generalnego Gubernatorstwa Warszawskiego zostały zachowane jako prawny środek płatniczy. Stan ten trwał do 30 listopada 1923 r.

20 zł, Borsuk

Borsuk to ssak z rodziny łasicowatych. Jest to zwierze silnie zbudowane, z małą głową, nieco nieproporcjonalną w stosunku do reszty ciała. Borsuk ma małe oczy i uszy, grubą szyję, krótkie nogi, przystosowane do kopania nor. Sierść borsuka jest długa, błyszcząca, siwopopielata z domieszką koloru czarnego. Natomiast głowa tego zwierzęcia jest niemal całkowicie biała z czarnymi pasmami na bokach, które biegną od nosa aż do przedniej części tułowia. Łapy borsuka zakończone są pięcioma palcami z długimi pazurami. Borsuk mierzy zwykle 90 cm długości 30 cm wysokości przy wadze od 15 do 20 kg.

Monety z serii zwierzęta świata to jedna z ciekawszych serii monet kolecjonerskich w polskiej numizmatyce. Cieszy się ona zaintersowaniem zwłąszcza młodych numizmatyków, któzy zbierają raczej współczesne monety. Na uwagę zasługuje fakt, iż monety te moga być srebrne ale także można zbierać monety 2 zł GN, które są o wiele tańsze

Borsuki można spotkać na terenie całej Polski. Zazwyczaj zamieszkuje okolice lasów –mieszanych i liściastych. Jest to ssak wszystkożerny, żywi się przede wszystkim grzybami, korzonkami, żołędziami, ślimakami, dżdżownicami i ptasimi jajami. Nie pogardzi również marchwią, burakami czy też owocami. Na ogół jest on zwierzęciem pożytecznym dla gospodarki leśnej. Niemniej niszczy on gniazda ptaków, np. bażantów.

Borsuk porusza się powoli, wydaje się ociężały i nie stanowi zagrożenia dla zdrowej zwierzyny hodowlanej.

Borsuki prowadzą nocny tryb życia, za dnia przesiadują w jednej z komór nory. Borsuki utrzymują swoja norę w czystości, w przeciwieństwie do lisów. Lisy, bowiem, często wprowadzają się do borsuczych nor. Wówczas borsuki, przyzwyczajone do czystości, wyprowadzają się z własnej nory. Zimą borsuki zabezpieczają norę przed chłodem, zatykając niektóre otwory. Borsuki prowadzą samotniczy tryb życia – oczywiście za wyjątkiem okresu cieczki, kiedy to łączą się w pary. Zima borsuk zapada w sen zimowy, lecz sen borsuka nie jest jednostajny. Niekiedy wychodzi on z nory, aby zaspokoić pragnienie lub głód; ma to miejsce w cieplejsze dni, ale także w czasie mrozów w grudniu lub styczniu. Borsuk przerywa swój sen pod koniec stycznia lub na początku lutego i przez kilka dni żeruje. Zimą borsuk czerpie energię ze zgromadzonego wcześniej tłuszczu – w tym okresie traci do 7 kg masy ciała.

TAGI:

Monety

Numizmatyka

Skup monet Warszawa

Teczki skórzane

Cieczka borsuków ma miejsce w lipcu i sierpniu. W tym czasie samce (psy) toczą ze sobą walki o pobyt w norze suki, przy czym suka borsuka rodzi, co dwa lata. Po tym okresie suka wypędza psa z nory. Ciąża u borsuka trwa od 30 do 32 tygodni. Jest to tzw. ciąża przedłużona; w pierwszym okresie płód prawie się nie rozwija. Faktyczny rozwój następuje dopiero w zimie, tj. w końcowym okresie ciąży. Młode przychodzą na świat w drugiej połowie lutego, w marcu, lub na początku kwietnia. Młode borsuki przychodzą na świat w ciepłej komorze, wysłanej liśćmi i trawą. Przez pierwszy miesiąc życia młode żywią się wyłącznie mlekiem matki, po czym matka przynosi im właściwy żer. Po tym okresie wychodzą już z nory, także za dnia, w poszukiwaniu pożywienia i dla zabawy. W ciągu kilku miesięcy młode borsuki przestawiają się na nocny tryb życia i opuszczają norę matki.

100 zł, Żubr, 1977

Rok emisji monety: 1977
Nakład monety: 30.000
Metal: srebro
Waga monety: 16,5 g
Średnica monety: 32 mm

Awers monety: Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Ludowej, po bokach orła oznaczenie roku emisji 19-77, pod orłem napis: ZŁ 100 ZŁ. Znak mennicy pod łapą orła. W otoku napis: POLSKA/RZECZPOSPOLITA/LUDOWA.

Rewers monety: Wizerunek żubra stojącego na trawie. W otoku napis OCHRONA. U dołu napis: ŚRODOWISKA.

Projektant monety: St. Wątróbska/W. Czerwosz

Źródło: monety numizmatyczny.blox

Żubr należy do rodziny pustorogich. W dawnych czasach zamieszkiwał lasy mieszane, na terenach z podmokłymi polanami i bagnami. Wskutek intensywnych polowań od dawnych czasów, stał się gatunkiem nielicznym. Do pierwszej wojny światowej jedynie w Puszczy Białowieskiej zachował się podgatunek żubr nizinny (bonasus bonasus). Wskutek działań wojennych i kłusownictwa ostatnie żubry w Puszczy Białowieskiej wybito prawdopodobnie w 1919 roku.

Drugi podgatunek czyli żubr górski lub kaukaski (bonasus caucasicus), o mniejszych rozmiarach, padł około 1925 roku. Z zachowanych w ogrodach zoologicznych i zwierzyńcach żubrów, które pochodziły z Puszczy Białowieskiej, udało się rozmnożyć ten gatunek i wprowadzić we wrześniu 1925 roku parę sztuk z powrotem do rezerwatu w Puszczy Białowieskiej. W 1955 roku, czyli po 26 latach, pierwsze stado żubrów wypuszczono na wolność.

Ciekawostką jest, iż w okresie PRL-u emitowane były nie tylko piękne monety ale także piękne banknoty. Przeciętnie raz na 10 lat NBP emitowaał nową serię banknotów obiegowych. Wynikało to z kilku przyczyn, min inflacji, słabego zabezpieczenia banknotów, czy wreszczcie zwykłej potrzeby zmian. NAjciekawszym źródłem informacji o polskich banknotach jest katalog banknotów polskich pana Miłczaka. Tańśzą wersją jast katalog banknotów p. Fiszera.

Obecnie już nie grozi żubrowi zagłada. W 1970 roku na świecie żyło 1222 sztuk żubrów. Polska zajmuje pierwsze miejsce w utrzymaniu tego gatunku i pod względem liczby żubrów żyjących w rezerwatach. Długość głowy i tułowia żubra wynosi 2,4 do 3,5 metra, ogona 60 do 80 cm, wysokość w kłębie 1,8 do 2 metrów, a waga może sięgać do 1000 kg i więcej. Żubr żywi się roślinami zielnymi, liśćmi, gałązkami i korą drzew. Samica po około 265 dniach ciąży rodzi latem jedno, rzadziej dwa młode, które są przy matce rok lub dwa.

Źródło: Numizmatyka - portal numizmatyka.eblog.pl

100 zł, Ryś (Ochrona Środowiska) - próba, 1979

100 zł, Ryś (Ochrona Środowiska) - próba, 1979




Źródło: Portal numizmatyczny numizmatyka.interia.pl
Awers monety: Wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Ludowej, po bokach orła oznaczenie roku emisji 19-79, pod orłem napis: ZŁ 100 ZŁ. Znak mennicy pod łapą orła. W otoku napis: POLSKA/RZECZPOSPOLITA/LUDOWA.

Rewers monety: Wizerunek rysia stojącego na trawie, za ogonem napis PRÓBA (wypukły). W otoku napis OCHRONA. U dołu napis: ŚRODOWISKA.

Projektant monety: Stanisława Wątróbska

Rok emisji monety: 1979
Nakład monety: 4100 szt.
Metal: Ag 625
Waga monety: 16,5 gŚrednica monety: 32 mm
Ryś (Lynx lynx) jest największym przedstawicielem kotowatych w Europie. Długość jego głowy i tułowia wynosi łącznie 70 – 130 cm, ogona 15 – 30 cm, wysokość na wysokości barku około 65 cm, a masa waha się w granicach 16 – 38 kg. Tułów rysia jest krępy, a kończyny długie i silne, uzbrojone w wysuwane, mocno zakrzywione pazury. Futro rysia jest miękkie i puszyste, barwy szaro rudawej z brunatnymi cętkami i plamkami na grzbiecie, bokach i łapach. Uszy zakończone są pędzelkami sztywnych włosów, a na policzkach znajdują się bokobrody z dłuższej sierści, przy czym ozdoby te nie występują u wszystkich osobników tego gatunku. Piętą achillesową rysia jest słabo rozwinięty zmysł węchu, za to dobrze rozwinięte są słuch i wzrok.
Sprawnie wspina się po drzewach, dobrze skacze i szybko biega na krótkich dystansach. Miękkie i szerokie stopy umożliwiają mu bezszelestny chód i utrzymywanie się na śniegu. Poluje nocą z zasadzki i z podchodu. Często siedzi bez ruchu na grubej gałęzi drzewa, z której skokiem rzuca się na swą ofiarę. Zimą w poszukiwaniu pożywienia niekiedy odbywa dalekie wyprawy. Żywi się głownie leśnymi gryzoniami, zającami, ptactwem, młodymi dzikami, sarnami, oraz jeleniami. Ruja zwana potocznie marcowaniem przypada w lutym, bądź w marcu. Samica po 70 – 74 dniach ciąży koci się. W jednym miocie jest od 2 do 3, rzadko 5 młodych, które rodzą się ślepe. Przy matce pozostają do roku. W Polsce ryś jest zwierzęciem łownym, objętym okresową ochroną. Występuje nielicznie przede wszystkim w Karpatach, oraz puszczach: Białowieskiej, Augustowskiej oraz Knyszyńsko – Białostockiej.
Źródło: numizmatyka monety polskie

100 zł, Niedźwiedzie próba

100 zł, Niedźwiedzie próba



Źródło: Portal numizmatyczny monety interia.pl


Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) że jest masywnym zwierzęciem, na małych dystansach potrafi osiągnąć dość dużą szybkość. Jego masa waha się najczęściej od 100 do 400 kg. Niedźwiedź jest dobrym pływakiem, ma świetnie rozwinięty słuch, węch, słabszym zmysłem jest wzrok. Jego kończyny są mocno zbudowane, uderzeniem potrafi zabić konia. Futro ma różne odcienie brązu, bywa czasem kremowe i czarne. Niedźwiedź mieszka w trudno dostępnych lasach pierwotnych nizinnych, jak i górskich.

A co jak znudzi się nam zbieranie monet. Albo brak środków pienięznych zmusi nas do sprzedaży naszej kolekcji. Wtedy udajeemy się zwykle do punktu skupu monet. Ale gdzie warto sprzedać nasze monety. Możemy sprzedać monety przez serwis allegro. To wymaga jednak dodatkowej pracy i trzeba zapłacić prowizję. Alternatywa to punkt skupu monet oferowany przez wyspecjalizowane sklepy numzimatyczne. W zamian za niewielką prowizję sklepy takie skupią monety i zapłacą podtatek PCC od skupu monet.

Prowadzi nocny tryb życia, jednak w okolicach bezludnych bywa również aktywny w dzień, ponieważ jego zapotrzebowanie na pokarm jest duże. Dieta jego jest dość różnorodna, ponieważ żywi się zielonymi i podziemnymi częściami roślin, żołędziami, owsem, miodem, owadami, rybami, żabami, jajami ptaków, oraz ssakami, które uda mu się zdobyć. Jeśli głód na dobre zagości w jego brzuchu, potrafi spowodować spustoszenie wśród owiec, bydła, a nawet koni. Z nadejściem jesiennych chłodów, niedźwiedź wybiera sobie legowisko, tak zwaną gawrę, która może się mieścić pod wykrotem, w jamie skalnej, a czasem nawet w gęstych młodnikach.

Tu zapada w odrętwienie trwające od listopada do marca, które może być jednak łatwo przerwane. W tym czasie niedźwiedź nie pobiera pokarmu. Zimą w gawrze, samica po 6 – 9 miesiącach ciąży rodzi zwykle od 1 do 3 (bardzo rzadko 4-5) młodych, mających zaledwie około 25 cm długości. Niedźwiedź brunatny żyje od 30 do 40 lat, dojrzałość płciową osiąga po 2,5 do 4 latach, a rozmnaża się co 2 lub 3 lata. W Polsce można spotkać niedźwiedzia w Bieszczadach, Tatrach i na Babiej Górze.

Źródło: prezenty monety